The digital fun for generation next..

ปลายปี หลายๆแห่งก็เริ่มจัดงานเลี้ยงปีใหม่กันอย่างครึกครื้น ไม่ว่าจะเป็นตามออฟฟิศ ที่ทำงาน หรือที่บ้านไปที่ไหนก็มีแต่ความบันเทิง ถือว่าเป็นเทศกาลแห่งความสุขจริงๆ
จากประสบการณ์อันน่าเศร้าของผมในเรื่องของการจับรางวี่ รางวัล ทั้งหลาย โดยในแต่ละปีมักมีรางวัลใหญ่จากบอส ไม่ว่าจะเป็นสร้อยคอทองคำ หรือกิฟท์ วอชเชอร์ หรูหรา แต่ทว่า สุมาเต๊อะ! เฮาบ่เคยได้รางวัลใหญ่กะเขาหรอก เปิดกล่องมาทีไรมีแต่สินค้าอุปโภคบริโภค มาห้าปีซ้อน อยากไปแสกนกรรมของตัวเองดูเหลือเกิน ว่าชาติที่แล้ว ตูไปอุทิศส่วนกุศลให้กระทรวงพานิชย์ตามงานธงฟ้า งานโอทอปมากไปหรือเปล่าฟ่ะ ชาตินี้เวลาจับฉลากถึงได้จ๊างง พวก ข้าวสาร สบู่ น้ำมันพืช ชุดถ้วยชามสังคโลกกับขนมปังปี๊บเนี่ย ? ทำไมคนหาของขวัญไม่ใช้ครีเอทีฟ ติ๊งกิ้ง เลยว้า..

กลับมาที่งานสังสรรค์กันก่อนดีกว่า ถ้าให้บ่นเดี๋ยวจะดราม่า สังเกตว่าเดี๋ยวนี้สิ่งที่เห็นจะขาดไปเสียไม่ได้ในทุกปาร์ตี้ นั่นก็คือ เสียงเพลงหรือไม่ก็คาราโอเกะ ยิ่งมีจังหวะตี๊ดๆ แบบเลดี้กาก้า ขึ้นมาแล้วละก็ สาวๆแทบจะดิ้นพล่าน แต่กลับกันพวกหนุ่มๆ กลับนั่งกันหงอยเป็นลิงเขินสบู่เชียว ห่ะแต่เมื่อจังหวะกันตรึมแบบร็อกคงคยสเมียงมะเดยปร๊ะประโคมขึ้น แบบว่า ลูกเทวดารีมิกส์อะไรเงี้ย เชร็ดดด โด้ว แต่ละท่านอย่างกับหนัง Step up ห้ามิติ บีบอยด์ควงสว่านลงไปชักกับพื้นสะเด่าๆ ก็ถือว่าเป็นทางของเค้า เรื่องรสนิยมการฟังเพลงเนี่ยเขาว่า นานาจิตตังครับ

ถ้าจะให้ครบองค์ประชุมอย่างพร้อมเพรียงกันแล้วหล่ะก็ เมื่อมีเพลงบึ่มบั่ม เรื่องแสงสี ก็ควรจัดไปอย่าให้เสีย
เพราะเวลาอยู่กันมืดๆ หน้าตามักจะดูดีกันทุกคน ยิ่งมีไฟสีๆกระพริบแว่บ แว่บ ยิ่งทำให้สาวๆทั้งหลายดูลึกลับน่าค้นหา แต่พอเลิกปาร์ตี้ เปิดไฟสว่างทุกดวงพรึ่บ เห็นสภาพแต่ละคนแล้วอยากให้กลับไปเลี้ยงกวางที่บ้าน ซะเหลือเกิน เกริ่นมาซะตั้งแต่นอกโลกเพื่อที่จะได้เข้าโครงงานซะทีว่าฉบับนี้ เล่นง่ายอีกแล้ว ขอนำเสนอโปรเจ็คโบร่ำโบราณที่เคยทำเล่นสมัยนมแตกพานเปรี๊ยะๆ ที่ทำง่ายและได้อารมณ์แถมยัง เข้ากับเทศกาลเคาท์ดาวน์ทูเต๊าซั่นสิบเอ็ด นั่นก็คือการทำไฟดิสโก้ที่กระพริบตามจังหวะเสียงเพลง โดยเราใช้ย่านความถี่ของเสียงใน visualizer ของโปรแกรมในตำนาน Winamp มาเป็นตัวทริกสัญญาณให้แผง LEDs ทำงาน ทำให้เกิดการกระพริบตามเสียง Low Mid High ตามที่เราเลือกไว้ นั่นเอง